Toekomstperspectief voor het Midden-Oosten
13 maart 2009
Op woensdag 11 maart vond de lezing 'Vrees voor de Vrede: de gevolgen van de Israëlische verkiezingen voor het Midden-Oosten' plaats in de Rode Hoed te Amsterdam. Het ministerie van Buitenlandse Zaken had Carolien Roelants – redacteur Midden-Oosten van het NRC Handelsblad – uitgenodigd om haar visie te geven over het vredesproces in het Midden-Oosten na de Israëlische parlementsverkiezingen van 10 februari.
Door Sanne Griffioen, stagiaire AMS
De Israëlische verkiezingen
Na een kort historisch overzicht van de politieke situatie in het Midden-Oosten, bespreekt Carolien Roelants de Israëlische verkiezingen van 2009. De ‘ruk naar rechts’ verklaart zij door te verwijzen naar de grote publieke steun voor de oorlog in Gaza. Het Israëlische volk weigerde nog langer de bommen van Hamas op het zuiden van Israël te accepteren en steunde de oorlog massaal. Benjamin Netanyahu sprong hier goed op in door - na de wapenstilstand - te verklaren dat hij de oorlog had uitgevochten totdat de Hamas was neergeslagen. Hij wekte hierdoor sympathie op bij de bevolking en zag dit terug in de uitslag van de verkiezingen; de Likud werd de tweede politieke partij van Israël.
Gevolgen voor de vrede
Wat betekenen de nieuwe verkiezingen voor het vredesproces tussen de Palestijnen en Israël? Roelants ziet de toekomst somber in. Vóór de verkiezingen waren Premier Abbas van de Palestijnen op de West Bank en vertrekkend premier Olmert van de Kadima partij te zwak om een rol van betekenis te spelen in het vredesproces. Met Netanyahu aan het roer zal dit niet veranderen. De Likud partij is fel tegen een tweestaten oplossing en wil niet onderhandelen met de Hamas. Hamas is door de oorlog in Gaza alleen maar politiek versterkt. De publieke steun voor hun acties is gegroeid en daardoor is een oplossing van het conflict verder dan ooit.
Na een kort historisch overzicht van de politieke situatie in het Midden-Oosten, bespreekt Carolien Roelants de Israëlische verkiezingen van 2009. De ‘ruk naar rechts’ verklaart zij door te verwijzen naar de grote publieke steun voor de oorlog in Gaza. Het Israëlische volk weigerde nog langer de bommen van Hamas op het zuiden van Israël te accepteren en steunde de oorlog massaal. Benjamin Netanyahu sprong hier goed op in door - na de wapenstilstand - te verklaren dat hij de oorlog had uitgevochten totdat de Hamas was neergeslagen. Hij wekte hierdoor sympathie op bij de bevolking en zag dit terug in de uitslag van de verkiezingen; de Likud werd de tweede politieke partij van Israël.
Gevolgen voor de vrede
Wat betekenen de nieuwe verkiezingen voor het vredesproces tussen de Palestijnen en Israël? Roelants ziet de toekomst somber in. Vóór de verkiezingen waren Premier Abbas van de Palestijnen op de West Bank en vertrekkend premier Olmert van de Kadima partij te zwak om een rol van betekenis te spelen in het vredesproces. Met Netanyahu aan het roer zal dit niet veranderen. De Likud partij is fel tegen een tweestaten oplossing en wil niet onderhandelen met de Hamas. Hamas is door de oorlog in Gaza alleen maar politiek versterkt. De publieke steun voor hun acties is gegroeid en daardoor is een oplossing van het conflict verder dan ooit.
Israëlisch Arabisch vredesproces
Vrede in het Midden-Oosten is niet mogelijk zonder een oplossing tussen de Palestijnen en Israël. De Israëlische buurlanden steunen de Palestijnen in hun strijd voor een eigen staat. De angst is groot dat wanneer de Palestijnen geen perspectief meer hebben op een eigen staat, totale oorlog in het Midden-Oosten niet meer kan worden voorkomen.
Vrede in het Midden-Oosten is niet mogelijk zonder een oplossing tussen de Palestijnen en Israël. De Israëlische buurlanden steunen de Palestijnen in hun strijd voor een eigen staat. De angst is groot dat wanneer de Palestijnen geen perspectief meer hebben op een eigen staat, totale oorlog in het Midden-Oosten niet meer kan worden voorkomen.
Iran kwestie
De dreiging van Israël om Iran aan te vallen moet vooral worden gezien als verbaal pressiemiddel naar de Verenigde Staten (VS). Israël wil Iran klein houden omdat het Hezbollah en Hamas steunt. Israël voelt zich bedreigd door Iran omdat het mogelijk kernwapens ontwikkelt en mogelijk de staat kan aanvallen. Echter, Roelants verklaart dat er geen feiten zijn dat Iran ook daadwerkelijk een kernwapen heeft. ‘Iran is géén zelfmoordstaat, het zal geen nucleaire bom gooien op Israël want dat betekent dat ze er zelf ook een terug kunnen verwachten’ zegt Roelants.
De dreiging van Israël om Iran aan te vallen moet vooral worden gezien als verbaal pressiemiddel naar de Verenigde Staten (VS). Israël wil Iran klein houden omdat het Hezbollah en Hamas steunt. Israël voelt zich bedreigd door Iran omdat het mogelijk kernwapens ontwikkelt en mogelijk de staat kan aanvallen. Echter, Roelants verklaart dat er geen feiten zijn dat Iran ook daadwerkelijk een kernwapen heeft. ‘Iran is géén zelfmoordstaat, het zal geen nucleaire bom gooien op Israël want dat betekent dat ze er zelf ook een terug kunnen verwachten’ zegt Roelants.
Relatie met de VS
Met de nieuwe President van de VS, Barack Obama, is er wellicht een oplossing mogelijk. Hij wil een tweestaten oplossing én vrede in het Midden-Oosten. Maar door de nieuwe samenstelling in het Israëlisch parlement is een oplossing moeilijker dan ooit. Het rechtse blok wil geen onafhankelijke Palestijnse staat en daardoor ziet Roelants de toekomst somber in. Zij eindigt haar lezing met de trieste boodschap; ‘Vrede kan uit alle woordenboeken in het Midden-Oosten worden geschrapt’. President Obama wacht de zware taak om dit toekomstbeeld in positieve zin te veranderen.
Met de nieuwe President van de VS, Barack Obama, is er wellicht een oplossing mogelijk. Hij wil een tweestaten oplossing én vrede in het Midden-Oosten. Maar door de nieuwe samenstelling in het Israëlisch parlement is een oplossing moeilijker dan ooit. Het rechtse blok wil geen onafhankelijke Palestijnse staat en daardoor ziet Roelants de toekomst somber in. Zij eindigt haar lezing met de trieste boodschap; ‘Vrede kan uit alle woordenboeken in het Midden-Oosten worden geschrapt’. President Obama wacht de zware taak om dit toekomstbeeld in positieve zin te veranderen.